Η ινσουλίνη είναι η λεγόμενη αναβολική ορμόνη και έχει ένα διπλό ρόλο που ενδιαφέρει απόλυτα όσους γυμνάζονται άλλα και εκείνους που θέλουν μια καλή υγεία. Είναι η ορμόνη εκείνη που μεταφέρει τα λιπαρά οξέα στα λιποκύτταρα αλλά και τα αμινοξέα στους μυς. Το πρώτο σίγουρα θέλουμε να το αποφύγουμε, το δεύτερο όμως πρέπει να το επιδιώκουμε ειδικά μετά το τέλος μια εξαντλητικής προπόνησης.

Ινσουλίνη και λιποαποθηκευση

Κατά τη διάρκεια της ημέρας κάλο είναι η ινσουλίνη να παραμένει σε νορμάλ επίπεδα για να μη γίνεται λιποαποθηκευση. Παράγοντας που επιτυγχάνει την έκκριση της ινσουλίνης είναι οι υδατάνθρακες ειδικά οι απλοί ( πχ ζάχαρη ) αλλά και οι σύνθετοι ( πχ μακαρόνια).Για να πετύχουμε καθόλου ή μικρή έκκριση της ινσουλίνης πρέπει να ελαττώσουμε τους υδατάνθρακες ειδικά τους απλούς ή στα γεύματα μας να συνοδεύουμε τους υδατάνθρακες με ένα πρωτεϊνικό φαγητό ή σαλάτα, διότι με αυτόν τον τρόπο επηρεάζουμε τον γλυκαιμικό δείκτη του υδατάνθρακα , τον μειώνουμε και επομένως ελαχιστοποιούμε την έκκριση της ινσουλίνης. Συμπερασματικά αποφεύγετε γεύματα με υδατάνθρακα μόνο π.χ. μακαρόνια σκέτα ή φρυγανιές με μέλι.

Ινσουλίνη και άσκηση

Ύστερα από μια έντονη άσκηση η ινσουλίνη (αναβολική ορμόνη) βρίσκεται σε πολύ χαμηλά επίπεδα σε αντίθεση με την κορτιζόνη (καταβολική ορμόνη) που είναι σε υψηλά. Προανέφερα ότι εκτός από μεταφορά λιπαρών οξέων η ινσουλίνη μεταφέρει και τα αμινοξέα στους μυς. Επομένως μετά την άσκηση είναι η μοναδική στιγμή της ημέρας που θέλουμε έκκριση της ινσουλίνης για να μεταφερθούν γρήγορα τα αμινοξέα στους μυς και να δημιουργήσουμε ένα αναβολικό περιβάλλον στον οργανισμό που θα έχει ως αποτέλεσμα το πολυπόθητο χτίσιμο μυών. Εκτός από πρωτεΐνη απαραίτητοι είναι και υδατάνθρακες μετά από την άσκηση τόσο για έκκριση της ινσουλίνης όσο και για την αναπλήρωση του χαμένου γλυκογόνου.Στη φάση αυτή προτιμούμε τους απλούς υδατάνθρακες για γρήγορη έκκριση της ινσουλίνης. Ακριβώς η αντίθετη διαδικασία με εκείνη κατά τη διάρκεια της ημέρας.